چرا اراده بیشتر پاسخی برای مبارزه با مواد غذایی نیست


بسیاری از زنانی که در 60 سالگی و بالاتر با آنها کار کرده ام ناراحت هستند که پس از دهه ها رژیم گرفتن و تلاش برای دریافت غذا ، هنوز با هوس غذایی دست و پنجه نرم می کنند.

شاید این تو هستی؟

شما فکر می کنید که اگر می توانید خودکنترلی ، نظم و اراده بیشتری داشته باشید ، چوب هویج را در مسیری صخره ای انتخاب می کنید و پزشک از تعداد کلسترول شما استقبال می کند.

این اعتقاد که اراده پاسخ به غذا است با تجربه شخصی ترکیب می شود.

ممکن است فصلی داشته باشید که بتوانید اراده آهنین را روی غذاها اعمال کنید و به نتایج دلخواه خود برسید. اما به نحوی ، این فصل از زندگی متفاوت است ، و شما نمی توانید به آن رویای تب دار یک سبک زندگی بازگردید.

اما حقیقت این است که اراده برای همیشه دوام نمی آورد. و این امر به ویژه هنگامی صادق است که زندگی بر تنش های دیگر تأثیر می گذارد … مانند ، نمی دانم … به عنوان مثال ، یک بیماری همه گیر جهانی؟

متأسفانه مواردی که سعی می کنید غذا خوردن را کنترل کنید ، مانند رژیم گرفتن ، می تواند هوس غذایی را برانگیزد.

اکثر رژیم های غذایی را می توان به لیست “غذاهای خوب” و “غذاهای بد” تقلیل داد.

به ویژه هنگامی که رژیم های غذایی در سنین پایین شروع می شوند ، یا هنگامی که رژیم خود را برای سالهای طولانی ادامه می دهید ، لیست غذاهای بد می تواند احساس محدودیت و محرومیت را در شما ایجاد کند و میل شما را به آن غذاها افزایش دهد.

علاوه بر این ، دسته بندی شدید غذاها در ذهن ما منجر به “همه چیز یا هیچ چیز فکر نمی کند” می شود ، جایی که شما فکر می کنید اگر از مقدار کمی از لیست “بد” لذت ببرید ، باعث می شوید که کاملاً تسلیم شوید یا اغماض های بیشتر را توجیه کند

هورمون استرس کورتیزول – یک هورمون قوی مبارزه ، فرار یا انجماد – می تواند هوس شدید غذا را ایجاد کند ، که من آن را “هیولای کیک” یا “شیطان روی شانه شما” می نامم. در پست اخیر وبلاگ من “چگونه غذاها را تسخیر کنیم” می توانید در مورد چگونگی افزایش کورتیزول و تأثیر آن بر غذاها بیشتر بیاموزید.

هورمون اشتها گرلین هر چه بیشتر از آخرین وعده غذایی خود پیشرفت کنید در بدن رشد می کند. اگر بین وعده های غذایی طولانی مدت منتظر بمانید ، گرلین اشتها و هوس غذایی را به مغز شما نشان می دهد.

اصل این است که قدرت اراده به تنهایی نمی تواند با این هورمون های قوی هنگامی که هوس غذا می کنند مبارزه کند.

دشمن قدرتمند دیگر اراده از غذا برای مقابله با احساسات استفاده می کند. خوردن بی حوصله ، خوردن استرس زا ، خستگی بیش از حد از یک وعده غذایی مراقبتی همه یک ویژگی مشترک دارند: استفاده از غذا برای از بین بردن احساسات ناراحت کننده.

از آنجا که غذا (به ویژه هنگامی که “غذای ممنوعه” است) چندین مسیر را در مغز و بدن شما فعال می کند که به شما احساس لذت و پاداش می دهد ، برای بهتر شدن شما مفید است.

سرکوب میل شما به ذرت بو داده با کیفیت پایین با پیاده روی یا حمام کار نمی کند ، زیرا این فعالیت ها مغز را به همان شیوه سالم که می خورد تحریک نمی کند.

پاسخ به خوردن احساسی این است که خودکنترلی بیشتری نداشته باشید یا راه نروید. پاسخ این است که استفاده از * هر چیزی را برای فلج کردن احساسات خود متوقف کنید – و در واقع آنها را احساس کنید.

احساسات زودگذر است. اگر آنها را احساس می کنید و تکنیک های خاص مراقبت از خود را تمرین می کنید ، آنها در نهایت رها شده و به راه خود ادامه می دهند. (اگر می خواهید نمونه هایی از این تکنیک های مراقبت از خود را ببینید ، به داستان میشل نگاه کنید).

احساس احساسات خود به این معنی است که مجبور نیستید آنها را بخورید.

حالا که فهمیدید هوس غذا از کجا می آید ، بگذارید بهترین نکات خود را برای رهایی از هوس غذایی بدون اراده ارائه کنم.

  1. به طور منظم غذا بخورید – انتظار طولانی بین وعده های غذایی باعث افزایش استرس و هورمون های اشتها می شود ، که باعث می شود به جای سالاد برای شام از کوکی استفاده کنید.
  2. مراقب تخریب کلمات در ذهن یا گفتار خود مانند “شکست” ، “انفجار” ، “باید” باشید – این کلمات نشانه هایی از تفکر همه یا هیچ هستند ، که باعث می شود پیشرفت مداوم در جهت رسیدن به اهداف خود دشوار شود.
  3. اگر متوجه شدید که از غذاها برای مراقبت از احساسات خود استفاده می کنید ، برای درمان ریشه احساسی مشکل خود کمک بگیرید. می توانید راهنمای رایگان من را برای کمک به کنترل هوس قند شروع کنید.
  4. به زمان هایی در زندگی خود فکر کنید که اراده به راحتی تجربه شده است. به این فکر کنید که آن زمان چه چیزی متفاوت بود.
  5. اغلب استرس زا و مشکلات خواب مقصر اصلی هوس های غذایی هستند و با تمرکز بر حفظ آن قسمت های زندگی (یا سایر مواردی که با بازتاب آنها کشف می کنید!) ، ممکن است خود را با اراده بیشتری پیدا کنید.

هوس چه نوع غذایی می کنید؟ برای از بین بردن هوس غذایی چه راهکارهایی را امتحان کرده اید؟ آیا آنها برای شما کار کردند؟ چرا و چرا نه؟