ترکیب غذا: واقعیت یا داستانی؟


ترکیب غذا. آیا در این شیوه تغذیه حقیقت وجود دارد؟ در اینجا آنچه در مورد علم ترکیب مواد غذایی برای سلامتی باید بدانید آمده است.

ترکیبی از غذاها رویکردی برای خوردن است که بر آن تاکید می کند که کدام غذاها باید – و نباید – برای حفظ هضم بهینه و جلوگیری از “تجمع سمی” با هم خورده شوند.

در حالی که در خطوط مشابه ، این با “ترکیب پروتئین” متفاوت است ، این ایده که پروتئین های گیاهی “ناقص” هستند و برای اطمینان از دریافت همه اسیدهای آمینه باید با هم خورده شوند. (علاوه بر این ، سال ها پیش یک ترکیب کامل پروتئین به عنوان یک افسانه کامل آشکار شد).

بازگشت به ترکیب غذا. این چیست ، دلیل آن چیست و آیا علمی وجود دارد که از این شیوه غذا خوردن پشتیبانی کند؟

با چه غذایی ترکیب می شود؟

به نظر می رسد ترکیبی از غذاها ریشه آیورودا دارد ، اما طرفداران مدرن البته آن را به چیزی بسیار متفاوت تبدیل کرده اند.

این رویکردی برای خوردن است که از جفت شدن غذاهایی که “با دستگاه گوارش سازگار نیستند” اجتناب می کند. در عوض توضیح می دهد که چه غذاهایی باید (و نباید) همزمان مصرف شوند.

مزایای گزارش شده از ترکیب مواد غذایی شامل بهبود هضم ، جذب بهتر مواد مغذی و حتی کاهش وزن است.

برخی از “قوانین” اساسی ترکیب مواد غذایی عبارتند از:

  • از نشاسته و پروتئین یا نشاسته و غذاهای اسیدی به طور همزمان استفاده نکنید
  • پروتئین های مختلف را همزمان مصرف نکنید
  • پروتئین و چربی را همزمان مصرف نکنید
  • فقط با معده خالی میوه و محصولات لبنی بخورید
  • میوه و سبزیجات را همزمان مصرف نکنید
  • فقط کافیست شکر بخورید

این نظریه از این ایده نشأت می گیرد که پروتئین نیاز به هضم یک محیط اسیدی دارد ، کربوهیدرات ها به محیط اولیه تری احتیاج دارند و اگر به طور همزمان خورده شوند ، اساساً یکدیگر را از بین می برند. خوردن غذاهای ناسازگار با هم نه تنها هیچ مزیتی را از شما سلب نمی کند ، بلکه بر اهداف هضم و کاهش وزن شما نیز تأثیرات منفی می گذارد. علاوه بر این ، ترکیبی از غذاها می تواند از تجمع “زباله های سمی” در بدن شما جلوگیری کند.

حداقل این چیزی است که طرفداران غذا می گویند. اما آیا تحقیقی برای حمایت از این امر وجود دارد؟

علم چه می گوید؟

حقیقت این است که هیچ تحقیق حمایتی در مورد غذاها که به عنوان شیوه زندگی ترکیب شده اند و هیچ مدرکی در مورد هضم ، کاهش وزن یا سایر ادعاهای سلامتی وجود ندارد. من به معنای واقعی کلمه تنها یک مطالعه در این زمینه پیدا کردم.

مطالعه 2000 منتشر شده در مجله بین المللی چاقی تأثیر غذاهای ترکیبی بر کاهش وزن 54 بزرگسال چاق در بیمارستان بستری را به مدت 6 هفته مورد بررسی قرار داد. به هر دو گروه رژیم غذایی از نظر درشت مغذی ها و کالری داده شد ، اما یک گروه غذاها را با نحوه تجزیه درشت مغذی ها در یک روز تمرین کردند. به طور کلی ، محققان دریافتند که ترکیبات غذایی هیچ مزیت دیگری در کاهش وزن یا چربی بدن نسبت به گروه کنترل ندارند.

بنابراین موارد مهمی وجود دارد که باید در اینجا به آنها بپردازیم.

ترکیبی از غذاها پیچیدگی های گوارش را نادیده می گیرد. فرآیند هضم فقط در معده شما اتفاق نمی افتد. زمانی شروع می شود که غذا وارد دهان شما می شود و قسمت های مختلف این فرآیند از طریق دستگاه گوارش شما انجام می شود.

بسته به غذایی که می خورید ، بدن شما آنزیم لازم (لیپاز برای چربی ها ، آمیلاز برای نشاسته ، پروتئاز برای پروتئین) را برای هضم آن آزاد می کند. علاوه بر این ، این آنزیم ها در سراسر بدن کار می کنند ، نه فقط در یک مکان. بنابراین ، استدلال در مورد درشت مغذی های مختلف که به pH خاصی نیاز دارند یا باید جداگانه مصرف شوند ، نادرست است.

در مورد “تجمع سمی” ، هیچ چیزی که می خورید به اندازه کافی در معده شما باقی نمی ماند تا سموم را ایجاد کند. تنها دلیلی که چیزی می تواند بیش از حد معمول غیرقابل هضم باقی بماند این است که شما بیماری دارید مانند تاخیر در تخلیه معده که همیشه توسط پزشک بهتر ارزیابی می شود.

توسعه انسانی ، از جمله پیشرفت در فناوری غذا و روش های پخت ، به دستگاه روده ما اجازه می دهد تا انواع غذاها را همزمان هضم کند. علاوه بر این ، فیزیولوژی دستگاه گوارش انسان کاملاً هوشمند است. هیچ دلیلی وجود ندارد که با این روش غذا خوردن را بیشتر پیچیده کنید.

در عوض این ترکیب ها را امتحان کنید

اگرچه غذاهایی که به عنوان یک رژیم غذایی کامل کنار هم قرار می گیرند فاقد شواهد هستند ، روش های متعددی وجود دارد که می توانید انواع خاصی از غذاها را برای افزایش جذب غذا با هم ترکیب کنید که تأیید شده است.

نمونه هایی از جفت های غذایی مبتنی بر آزمایش عبارتند از:

آهن و ویتامین C

آهن به دو شکل وجود دارد: هم (حیوان) و غیر هم (گیاه). در حالی که منابع آهن گیاهی سالم و مناسب هستند ، برخی از آنها به خوبی منابع آهن هم جذب نمی شوند. خبر خوب این است که یک راه حل آسان وجود دارد! تغذیه کننده های گیاهی می توانند منابع آهن را با غذاهای ویتامین C ترکیب کرده و جذب آهن را افزایش دهند. به عنوان مثال ، لوبیا و گوجه فرنگی یا عدس و پرتقال را در یک وعده غذایی میل کنید.

کاروتنوئیدها و چربی سالم

ویتامین های محلول در چربی A ، D ، E و K و کاروتنوئیدها (پیش سازهای ویتامین A) ، بهتر است در کنار غذاهای غنی از چربی جذب شوند. می توانید این ترکیب را با استفاده از روغن زیتون برای سرخ کردن سبزیجات یا پر کردن سالاد ، تهیه آووکادو و هویج یا حتی یک کاسه انبه با گردو برای خوردن ترکیب کنید.

زردچوبه و فلفل سیاه

خوب ، این دقیقاً غذا نیست ، اما با این وجود جالب است. زردچوبه یک ادویه هندی زرد روشن است که من دوست دارم در محصولات لبنی ، پارچه و سس سالاد از آن استفاده کنم. فعال ترین ترکیب آن کورکومین است که دارای خواص آنتی اکسیدانی ، ضد قارچی ، ضد باکتریایی و ضد التهابی است. کورکومین به خودی خود خیلی خوب جذب نمی شود. اما کی آن را با فلفل سیاه جفت می کنید؟ جذب آن تا 2000 درصد افزایش می یابد. فلفل سیاه حاوی ترکیبی به نام پیپرین است که باعث این مصرف انبوه می شود.

ترکیب غذا؟ به نظر من شبیه یک رژیم غذایی پیچیده در اصطلاحات علمی است. غذاها نه تنها علم را برای حمایت از این شیوه غذا ترکیب می کنند ، بلکه به نظر نمی رسد بسیار لذت بخش باشد. توصیه من؟ آنچه را که دوست دارید و برای بدن خود تغذیه می کنید (مانند بسیاری از غذاهای گیاهی کامل) بخورید – نکته.

وزن: آیا تا به حال ترکیبی از غذا یا سایر روش های ذکر شده در بالا را تمرین کرده اید؟

برای فریب تغذیه بیشتر ، این پست ها را بخوانید:

– ویتنی

اگر از این توصیه الهام گرفته اید ، مطمئن باشید که یک انتخاب و برچسب #WITSKITCH انجام دهید – من می خواهم ببینم!

دیدگاهتان را بنویسید