آیا می توانید وزن خود را کاهش دهید و خود را همانطور که هستید دوست داشته باشید؟


در فرهنگ عامه ، به نظر می رسد در مورد وزن و پذیرش خود دو افراط وجود دارد. یکی می گوید همه باید BMI طبیعی داشته باشند ، دیگری می گوید شما همانطور که احساس می کنید احساس می کنید.

طبق اولین مورد ، هر پوند بالای BMI “معمولی” و شکم صاف شما را جذاب نمی کند ، یک آهن ربا برای بیماری های قابل پیشگیری است و به این معنی است که مشکلی با شما وجود دارد. هرگونه درد یا درد با کاهش وزن درمان می شود. شما باید از نگاه کردن به آینه و تنفر از بدن خود متنفر باشید ، وقتی خودتان را لاغرتر می کنید از خودتان خوشش می آید و احساس اعتماد به نفس می کنید.

اردوگاه اخیر می گوید وزن شما و آنچه می خورید اصلاً اهمیتی ندارد. تلاش برای کاهش وزن همیشه مضر است و با کاهش وزن نمی توان به سلامت مطلوب دست یافت. شما باید برای پذیرش خود و بدن خود بجای تغییر بدن خود تلاش کنید.

به نظر من به عنوان یک متخصص در کاهش وزن پس از یائسگی و یک متخصص تغذیه ثبت شده در ماموریتی که به زنان کمک می کند تا خود را با درمان از خوردن عاطفی بیشتر دوست داشته باشند ، من فکر می کنم هر دو افراط می توانند مزایا و دیدگاه های مشکلی داشته باشند.

من پیشاپیش به شما می گویم که من احتمالاً در دسته 2 قرار نمی گیرم ، بنابراین شما تعصب من را تشخیص می دهید. سایر پزشکان ممکن است دیدگاه کاملاً متفاوتی داشته باشند. شما تصمیم می گیرید که آیا دیدگاه من به شما کمک می کند یا خیر.

برخی از افراد با برخی از مطالعات موافق نیستند که کاهش وزن را با بهبود پیامدهای سلامتی مرتبط می دانند. و اگرچه ممکن است حقیقت آن وجود داشته باشد ، تحقیقات علمی بیشتر نشان می دهد که داشتن اندام بزرگ ، شرایط خاصی را در مورد چاقی به همراه دارد. و از دست دادن حتی مقدار کمی از وزن ممکن است خطر ابتلا به برخی بیماری های مزمن را کاهش دهد.

به عنوان مثال ، در مطالعه برنامه پیشگیری از دیابت ، کاهش 5 تا 10 درصدی وزن اولیه ، شانس ابتلای شرکت کنندگان به دیابت نوع 2 را کاهش می دهد.

علاوه بر این ، بنیاد آرتروز گزارش می دهد که کاهش 1 کیلوگرم می تواند 4 پوند فشار زانو را در بزرگسالان مبتلا به آرتروز کاهش دهد.

قابل حمل: کاهش وزن می تواند خطر درد و بیماری را کاهش دهد.

با این حال به نظر می رسد فرقه BMI بی اساس است. برای داشتن درد زانو کمتر یا کاهش خطر ابتلا به دیابت و سایر بیماری های مزمن ، نیازی به داشتن BMI “معمولی” ندارید.

دوم ، به نظر می رسد اردوگاه BMI معمولی معتقد است که وزن به طور کامل بر کسی مسلط است. اینکه افرادی که در بدن های بزرگ زندگی می کنند تنبل هستند و فقط به اندازه کافی تلاش نمی کنند.

این باور عناصر ژنتیکی ، مسائل زیست محیطی و شیوه زندگی مانند داشتن میز کار یا عدم دسترسی به مسیرهای پیاده روی ایمن و علل احساسی غذا خوردن را نادیده می گیرد.

وسواس فرهنگی در مورد اندازه در واقع به یک انگ تبدیل شده است که به دلیل اندازه بدن شما می تواند به راحتی منجر به شرم و عدم شایستگی پیوند با دیگران شود.

اگر احساس می کنید هوس های قندی مانع از این می شود که وزن ایده آل خود را داشته باشید ، از راهنمای رایگان من “چه بخورم برای محدود کردن هوس ها” استفاده کنید.

این دیدگاه در درجه اول در مورد پذیرش خود است که باعث کاهش استرس می شود. هورمون های استرس می توانند منجر به پرخوری و افزایش وزن شوند ، بنابراین کاهش استرس می تواند به شما در کاهش وزن کمک کند.

نشان داده شده است مدیرانی که به جای کاهش وزن بر پذیرش خود تمرکز می کنند ، مانند خوردن بصری و سلامتی در همه اندازه ها ، خطر اختلالات خوردن را کاهش می دهند ، اضطراب را کاهش می دهند و تصویر بدن را بهبود می بخشند.

این ایده که کاهش وزن عمدی همیشه مضر است بسیار کلی است. اگر شما دارای یک اختلال خوردن ، یک هدف غیرواقعی یا برنامه ای برای پیروی از یک برنامه سفت و سخت هستید ، می تواند مضر باشد.

کاهش وزن وقتی این کار را انجام می دهد کمکی به شما نمی کند تا شایسته عشق بیشتر شوید و شرم خود را برطرف کنید. یا می توانید در آینه نگاه کنید و خودتان را دوست داشته باشید. اینها مشکلات قلبی عمیق تری هستند که برای بهبود واقعی به چیزی بیش از تغییر فیزیکی نیاز دارند.

و با این وجود ، اگر وزن خود را با دست باز نگه داشتید ، و بدانید چه چیزی برای بدن شما ممکن است ، اگر متابولیسم خود را بهینه کرده اید ، رابطه خود را با غذاها بهبود بخشیدید ، پس انتخاب آسان و شروع به گوش دادن و پاسخ دادن به آنچه آسان بود آسان بود. بدن شما از شما خواسته است؟

کاهش وزن واقعاً می تواند التهاب دردناک را کاهش دهد ، برخی آزمایشگاه های خون را بهبود بخشد و خطرات بیماری را کاهش دهد … بنابراین چه کسی می تواند یک زن را برای این مزایا سرزنش کند؟

در اینجا حد وسطی است که بین این دو حالت افراطی که از آن در استرس کم وزن استفاده می کنم ، استفاده می کنم ، برنامه 14 هفته ای سبک زندگی من که راهبردهای مراقبت شخصی خاصی را آموزش می دهد تا زنان بالای 45 سال بتوانند خوردن احساسی را درمان کرده و احساس فوق العاده ای داشته باشند. بدن هایشان.

شماره 1: دلایل خود را برای کاهش وزن بررسی کنید

آیا آنها از محل عشق به خود و مراقبت (چگونه می توان درد کمتری را خواستار شد) آمده اند یا از محل بی لیاقتی و نفرت از خود؟ حقیقت این است که حتی اگر وزن خود را کاهش دهید و احساس عشق بیشتری کنید ، با یک ترس فلج کننده از وزن روبرو خواهید شد.

شماره 2: بر رفتارهایی که می توانید کنترل کنید تمرکز کنید

اگر تصمیم دارید کاهش وزن را ادامه دهید ، بر رفتارهایی که کنترل می کنید تمرکز کنید ، نه تعداد در مقیاس. سبزیجات بیشتر ، گوشت قرمز کمتر و پیاده روی بیشتر همه مزایای سلامتی را به همراه دارند ، حتی اگر به سرعت دلخواه وزن خود را کاهش ندهید.

شماره 3: خود پذیرش را تمرین کنید

مجبور نیستید وانمود کنید که همه چیز را در مورد خودتان دوست دارید ، اما یافتن قطعاتی از خود و بدنتان که از آنها لذت می برید یا تحسین می کنید یک نقطه شروع عالی است. اگر این استرس به نظر می رسد ، برای بی طرفی تلاش کنید و / یا بر سپاسگزاری از آنچه بدن شما برای شما انجام داده است (حمل بچه ها ، حرکت دادن شما ، کوهنوردی و غیره) تمرکز کنید.

شماره 4: به علت اصلی موانع برسید

آنچه را که شما را از رسیدن به هدف باز می دارد ، مشخص کنید و در مورد علت اصلی موانع خود تعجب کنید. اگر متوجه شدید که در حال پرخوری هستید ، در نظر بگیرید که آیا احساسات ممکن است باعث ایجاد عادات غذایی شما شوند یا اینکه قند مشکل خاصی برای شما باشد. شاید استرس دارید یا انگیزه کمی دارید.

رژیم های محدود کننده به ندرت راه حل هستند ، اما چهار نکته راهنمای بالا مطمئناً می توانند در طول سفر به شما کمک کنند.

آیا در اردوگاه هستید “همه باید BMI طبیعی داشته باشند” یا “شما همان احساسی را دارید”؟ شاید شما به دنبال راه میانه ای هستید؟ دیدگاه شما در مورد کاهش وزن و پذیرش خود چیست؟