آیا مقاومت انسولین در پشت شکم چاق شما مقصر است؟


اگر با وزن اضافی در شکم دست و پنجه نرم می کنید ، مقاومت به انسولین ممکن است باعث ایجاد این مشکل شود. انسولین هورمونی است که توسط لوزالمعده تولید می شود. یکی از وظایف آن انتقال قندها از خون به سایر سلولهای بدن است تا از قندها به عنوان انرژی استفاده شود.

هنگامی که سطح قند خون بالا است – بعد از غذا یا نوشیدنی حاوی کربوهیدرات بالا – لوزالمعده پیامی دریافت می کند که انسولین را در جریان خون آزاد می کند. انسولین اغلب به عنوان “کلید” توصیف می شود زیرا به “باز کردن” درب سلول های ما برای ورود قندها کمک می کند.

هنگامی که کربوهیدرات زیادی مصرف می کنیم – نان ، غلات ، برنج ، ماکارونی ، کوکی ها ، آب نبات ، نوشابه ، شکلات و غیره – این سیستم دور ریخته می شود. لوزالمعده مجبور به تولید انسولین اضافی برای جبران تمام قندهای اضافی در خون می شود.

در عین حال ، خود سلولها و در نتیجه سلولهای ماهیچه ای در برابر انسولین مصون می شوند. هنگامی که این اتفاق می افتد ، لوزالمعده مجبور می شود انسولین اضافی تولید کند تا به در سلول ها ضربه بزند.

وجود این همه انسولین اضافی و قند اضافی در خون به دلایل مختلفی مضر است:

  • سطح بالای قند خون و انسولین می تواند یک عامل خطر برای بیماری های قلبی باشد.
  • سطح بالای انسولین می تواند باعث کاهش سطح گلوکز (قند) شما شود – شرایطی که هیپوگلیسمی نامیده می شود. افت قند خون می تواند خفیف ، متوسط ​​یا شدید باشد. علائم ممکن است شامل خستگی ، ضعف ، لرزش ، گیجی ، سردرد ، عصبانیت ، گرسنگی و حالت تهوع باشد.
  • سطح بالای انسولین به حفظ این قندهای اضافی به عنوان چربی کمک می کند – درست در معده.

نحوه تأثیر مقاومت انسولین بر افزایش وزن پیچیده است. اگر شما به انسولین مقاوم هستید ، سلول های شما ممکن است از گرسنگی گلوکز رنج ببرند ، زیرا قندها نمی توانند از جریان خون خارج شده و وارد سلول های شما شوند. معمولاً احساس خستگی روحی و خستگی جسمی به دنبال دارد.

هنگامی که این اتفاق می افتد ، ممکن است ابتدا به همان غذاهای غنی از کربوهیدرات که مشکل را ایجاد کرده اند ، روی آورید. بنابراین ، چرخه قند خون بالا ، انسولین بالا ، قند خون پایین و ذخیره چربی در معده را ادامه می دهید.

علاوه بر چاقی ، سطح بالای انسولین اغلب با اختلالات کلسترول و / یا فشار خون بالا همراه است. وقتی این فرایندهای بیماری با هم اتفاق بیفتند ، سندرم متابولیک نامیده می شود.

بدون کنترل ، لوزالمعده به تولید انسولین بیش از حد ادامه می دهد تا اینکه در نهایت خسته شود و شروع به “تمام شدن” کند. در نتیجه ، لوزالمعده نمی تواند به تولید انسولین کافی برای مطابقت با نیازهای بدن ادامه دهد.

سطح قند خون بالا می رود – و همچنان بالا می ماند – و نتیجه اغلب دیابت نوع 2 است. علائم دیابت نوع 2 گاهی ظریف است و می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • بی وزنی و چاقی
  • تشنگی زیاد
  • تکرر ادرار
  • ادرار کردن
  • کاهش وزن بدون تلاش
  • لاکو
  • پوست تیره زیر چانه ، کشاله ران یا زیر بغل.

مدیریت مقاومت به انسولین و دیابت معمولی از طریق تغذیه ، ورزش و مدیریت استرس امکان پذیر است ، اما می تواند مشکل باشد. کاهش مصرف کربوهیدرات مهم است ، اما هوس و خوردن احساسی می تواند بهترین تلاش شما را از بین ببرد.

بسیاری از زنانی که با آنها کار می کنم با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند. به همین دلیل است که یکی از اولین چیزهایی که من می خواهم این است که از احساسات آنها مطلع باشیم. اگر هوس غذا یا نوشیدنی خاصی می کنید و از نظر جسمانی گرسنه نیستید ، این س yourselfال را از خود بپرسید که “من واقعاً به چه چیزی هوس می کنم؟”

ممکن است تنها ، بی حوصله ، عصبانی ، غرق شده یا خسته باشید. می توانید از این آگاهی به عنوان اولین گام برای یادگیری نحوه تغذیه خود با چیزی غیر از غذا استفاده کنید.

استرس همچنین به دلیل تأثیر بر غدد فوق کلیوی نقش مهمی در مقاومت به انسولین دارد. وقتی استرس دارید ، بدن شما تولید کورتیزول را افزایش می دهد و کبد شروع به دفع قندهای اضافی در جریان خون می کند تا “شما را نجات دهد”.

این فرآیند می تواند منجر به ذخیره بیشتر چربی در شکم شود. انجام توجه می تواند به آرامش این واکنش نبرد کمک کند.

و در نهایت ، ورزش مهم است ، اما گاهی اوقات یک رویکرد روان تر بهتر است. آخرین چیزی که بدن شما به آن احتیاج دارد ، استرس و احساس گناه ناشی از ورزش نکردن کافی است! یک حرکت آگاهانه مانند یوگا یا تای چی می تواند در کاهش اثرات استرس و ارتقاء رفاه عمومی مفید باشد.

چگونه دیابت نوع 2 یا مقاومت به انسولین را درمان می کنید؟ برای کاهش چربی شکم چه رویکردهایی را دنبال می کنید؟ با خیال راحت هرگونه استراتژی را که در مبارزه با مقاومت به انسولین مفید می دانید به اشتراک بگذارید.

سلب مسئولیت: اطلاعات موجود در این مقاله توصیه پزشکی حرفه ای نیست و نباید با آن برخورد شود.